Mektup…
BİZ FARKLIYDIK
Ne hesaplar vardı yüreğimizde nede yarınlarımız. Bugünü hiç
bitmeyecekmiş gibi yaşardık. Her anı beynimize kazır, her an
ayrılacakmışız gibi korkardık.
‘Kim gidecek önce kim bırakacak diğerini geride?’ diye sorardık kendi
kendimize. Aramızda imzalanmamış, dile getirilmemiş bir anlaşma vardı.
Hiç kimse ayrılıktan bahsetmeyecekti, sadece günü geldiğinde
‘Hoşçakal’ deyip gidecekti. Günleri sayılı hastalar gibiydik. Hani
onlar, son günlerinde hayata daha sıkı sarılırlar ya, hani
öleceklerini bilirler ama hiç ölmeyecekmiş gibi davranırlar ya,
öleydik işte. Beklide bu yüzden aşk`ı hakkını vere vere yaşıyorduk.
Deli gibi seviyorduk birbirimizi ve aşk`a dair ne varsa paylaşıyorduk.
İçimizde kaybetme korkusu vardı elbette ama sanki sonsuza kadar
birlikte kalacakmışız gibi davranıyorduk. Birlikteyken dünyayı
unutuyor, bizden başkası yokmuş gibi istediğimiz her şeyi yapıyorduk.
Zamandan zaman çalıyorduk işte. Biteceğini bile bile…
Sonra bir gün, o gün geldi. Gitmeliydin söyledin. Anlaşmamıza
uygun bir şekilde ‘Hoşçakal’ dedin. Gerçekle yüzleşmenin bu kadar
kahredici olduğunu ilkkez o zaman fark ettim. Nasıl bir acıydı bu
tanrım, nasıl bir yokolmuşluk duygusuydu.
Oysa ben bilmiyormuydum bir gün biteceğini? Bilmiyormuydum günü
geldiğinde ikimizden birinin gideceğini? Daha baştan belli değimliydi
sonumuzun olmadığı. Şimdi niye bu acı? En kötüsüde hala umutla
bekliyorum seni. Dneceğini ve beklide yarım kalmış bu aşk`ı
tamamlayabileceğimizi düşünüyorum. Hayır, olmayacak biliyorum ama
düşünmekten kendimi alamıyorum. Demek ben… Böylesine aşık olmuşum
sana. Demek o sayılı günler, yüreğimde yeri dolmayacak bir aşk`ı
miras bırakmış bana. Hay Allah, ne olacak şimdi? Ne yapacağım sensiz?
Biliyorum kimseyi koyamayacağım yerine. Kimse sen olmayacak. Ben
yüreğimdeki o kocaman, o derin yarayla yaşayıp gideceğim işte. Zamanı
durdurabilme gücüm olsaydı keşke. Ne garip… Keşke diyecek duruma
gelmişim. Bundan böyle seni özlemekle geçireceğim günlerimi. ‘Biz
farklıydık’ diyeceğim, bitmemiş gibi, gitmemişsin gibi davranacağım.
Seni içimde yaşatacağım ve biliyorum sevgilim, çok ağlayacağım…
gunahkaR’a bak bea.. ben boynuzlandığımda taşak geçmeyi biliyordun (:
geçmiş olsun sende bendensin. (:
Allah Kurtarsın :) İkimizide :P